ANYA UBANA NE
PAGE 6
Daga: Hausa Novel Dot Com
Littafin: ZULFA’U SA’EED IBRAHIM
Sororo Suhailat tayi, tana tunanin me ta yi wa wannan baiwar Allah har ta tsane ta haka. Ta ɗaga hannu ta yi addu’a, Allah ya shiga tsakaninsu, sannan ta shige ɗaki cikin nutsuwa.
Ita kuwa Hajara, tana shiga ɗakinta, kamar mahaukaciya ta fara zubar da kuka. Ta ɗauki waya ta kira ƙawarta. Kiran bai jima ba aka ɗaga.
“Lafiya Hajara? Me ya faru?”
Da kuka ta ce,
“Komai ya lalace! Wannan yarinyar ta sake samun ciki. Kina ganin zan zauna ina kallo ne? Wata yar iska ta zo ta cika gida da yara, ni kuma ban samu komai ba!”
Ƙawarta ta ce,
“Ki kwantar da hankalinki. Ki shirya da kuɗi, mu koma wurin boka Jahuro. Kin san aikinsa ba wasa ba ne… matsalarsa kuɗi ne kawai, kuma wannan ba matsala ba ce a gare ki.”
Hajara ta ce,
“Zan zo yanzu. Ba zan iya cigaba da kallon ta da ciki ba.”
Nan da nan ta shirya, ta ɗauki mota ta je ta ɗauki ƙawarta, daga nan suka nufi gidan bokan. Tafiya mai nisa suka yi har suka isa wani daji. Suka ajiye mota, sannan suka shiga cikin jejin a kafa har suka isa wata bukka.
Wata murya mai ban tsoro suka ji tana basu izinin shiga. A hankali suka shiga ciki.
Mutumin da suka tarar mummuna ne kwarai—fuska cike da duhu, hakora jajaye, babu kyan gani, ga wani wari mai tsanani daga jikinsa.
Ya ce da su:
“Me kuke so?”
Hajara ta bayyana masa komai. Ya yi dariya mai tsawo kafin ya ce,
“To me kike so a yi mata?”
Ta ce,
“Ina so a manta da ita gaba ɗaya… kamar ba ta taɓa wanzuwa ba. Kuma ta fita daga gidan ta ɓace.”
Ya ce,
“Za a yi… amma sai kin bada haɗin kai, sannan ki kawo kuɗi.”
Ko da jikinta ke rawa, Hajara ta amince, domin burinta kawai ya cika.
________________________________________
Bayan kwana uku, sai ga abin mamaki—Suhailat ta bar gidan, kuma babu wanda ya tambaye ta. Kowa kamar ya manta da ita.
Hajara ta ci gaba da samun iko a gidan. Ta mallaki mijinta gaba ɗaya, har ya zama yana bin duk umarninta. Har ma danginsa suka daina zuwa saboda wulakanci, daga baya suka koma Dubai gaba ɗaya.
________________________________________
Shi kuwa Abdulkareem Ashraf, bayan ya gama primary, mahaifinsa ya tura shi London. A can ya yi secondary, sannan ya shiga Oxford University yana karantar Medicine.
Bayan ya kammala karatu, mahaifinsa ya buɗe masa babban asibiti mai suna:
“Abdulkareem Ashraf Hospital”
Ya saka sunan Ashraf ne saboda yana matuƙar son sunan, duk da ya manta wa ya saka masa shi.
Kuna sauraron littafin: ANYA UBANANE
Daga: Hausa Novel Dot Com
Kada ku manta ku yi:
Follow
Like
Share
Mun gode.
A lokacin da yake London, Abdulkareem Ashraf yana da wata budurwa mai suna Maryam. Soyayyarsu mai ƙarfi ce sosai, kasancewar ita ma ta kammala karatunta a fannin Mass Communication.
Da soyayya mai tsabta suka gina dangantakarsu har ya tura iyayensa aka nema masa aurenta. Bayan aure, sun rayu cikin ƙauna da kulawa. Maryam tana kula da shi, shi ma yana nuna mata ƙauna ba tare da ƙaƙƙarfan dalili ba.
Lokacin da ta samu ciki, Ashraf ya ƙara nuna mata kulawa sosai. Ya hana ta wahala, yana kula da ita kamar ƙwai. Dukansu suna matuƙar son cikin.
Lokacin haihuwa ya zo…
Wata rana da daddare, naƙuda ta kama ta. Cikin firgici ya tashe ta ya kai ta asibiti. Ya rude, ya kasa komai. Ita kuma tana cewa:
“Ashraf… ina jin bazan rayu ba… amma ina roƙonka ka kula da ɗan da zan haifa…”
Ya rufe mata baki yana cewa:
“Ba za ki mutu ba Maryam, za ki haihu lafiya insha Allah.”
An kai ta theatre room saboda ba za ta iya haihuwa da kanta ba. An ciro jariri lafiya… amma Maryam ta rasu.
Wannan mutuwa ta girgiza Ashraf ƙwarai. Ya yi kuka mai tsanani. Iyayensa ne suka karɓi jaririn suka riƙe shi. An sa masa suna Shittu, amma ana kiransa Mahboob.
Tun daga wannan lokaci, Ashraf ya cire maganar aure daga zuciyarsa. Ya yi imani cewa ba zai taɓa samun mace kamar Maryam ba. Duk wata mace sai ya ji haushi gare ta.
A gare shi, Mahboob amanar Maryam ne — kuma ba zai bari wani abu ya cutar da shi ba.
________________________________________
Ci gaban Labari
A ɓangaren Binafa kuwa…
Tun daga wannan rana, ta daina ganin fara’ar mahaifinta. Ya ƙwace mata motoci da waya, ya ƙuntata mata rayuwa. Wannan ya ƙara jefa ta cikin tunani:
“Anya uba na ne kuwa?”
Ta ɗauki alwashin cewa sai ta gano gaskiya.
Wata rana, ta same shi yana zaune yana sauraron kiɗa kamar kullum. Ta zauna a gabansa, fuska a ɗaure.
“Daddy, tambaya zan yi maka…”
Ya ce,
“Ina jin ki. Amma ki kula da kalamanki.”
Ta ɗaga kai cikin ƙarfin hali ta ce:
“Ina so ka gaya min wanene ainihin mahaifina… domin na tabbatar kai ba uba na bane.”
Ya kalleta cikin mamaki, amma ta ci gaba:
“Tun ina ƙarama baka taɓa nuna min danginka ba. Ka hana ni yin rayuwa irin ta sauran yara. Ka koya min munanan abubuwa… ka sa ni a hanyoyin da ba su dace ba… har na fara tambayar kaina, anya uba na ne kai?”
Ta ɗan dakata, sannan ta ƙara da cewa:
“Idan kai uba na ne, me yasa kake ɓoye min gaskiya? Kuma me yasa ka hana ni shiga wancan ɗakin?”
Wani irin haske ya bayyana a idanunsa.
Ta dafe kuncinta tana cewa:
“Ko zaka kashe ni, zan faɗi gaskiya. Daga yau ka daina saka ni a mummunar hanya. Kuma ina baka sati guda ka gaya min suwaye mahaifana… idan ba haka ba, zan kai ƙara.”
Da ta gama, ta tashi da gudu ta shige ɗaki, ta faɗa kan gado tana kuka mai tsanani…
Sai mun haɗu a next page.
Ku tuna: Comment, Like, da kuma Share ɗin ku shi ke Sani! Jin karsashin yin saurin suburbuɗo muku wani page ɗin!
